Dziś chciałam Wam opowiedzieć o róznicach w celebrowaniu Ramazanu. Jak pisałam wczesniej w zależności od miejsca, w którym mieszkały możemy zupełnie nie zauważyć tego, że jest post lub wręcz przeciwnie możemy nawet zostać skarceni wzrokiem lub słownie za to, że jemy w czasie kiedy inni poszczą.
Mieszkałam w kilku tureckich miastach i mogę stwierdzić, że w miejscowaościach konserwatywnych takich jak Sivas, Kayseri czy Yozgat nawet na pierwszy rzut oka widać, że jest okres postu. Większość restauracji czy fastfoodów jest zamknietych a te czynne świecą pustkami. Na ulicach nie ma prawie przechodniów dopiero w czasie zbliżajacego się iftaru na ulicach zaczyna wrzeć. Ostanie zakupy na iftarową kolację, kolejka w piekarni po świeże pide. W pośpiechu przygotowania w restauracjach do przyjęcia gości na iftarową kolację. Życie miasta w dzień zamiera a budzi się wieczorem i trwa przez całą noc do sahuru. Całe rodziny, po iftarowej kolacji wychodzą na spacer zmierzając do centrum miasta gdzie na czas Ramazanu buduje się scenę i codziennie przez prawie całą noc można ogladać przeróżne pokazy. Jedą z typowych ramazanowych rozrywek jest na przykład pokaz teatru cieni Hacivat i Karagoz, czy koncerty muzyki religijnej zwanej tasavvuf müziği. Często w ramazanowe wieczory wystawiane są również stragany przypominajace te polskie odpustowe. Ogólnie króluje świąteczna atmosfera.
